Sherlock'un önceki bölümlerinde.
Adım Sherlock Holmes, adres 221B Baker Sokağı.
İyi günler.
Evet, hep böyledir.
Kötü bir gündü demek?
Daha dün yanına taşındın ve hemen birlikte suç çözmeye başladınız.
Şu haline bak, ne mutlusun. Hiç uygun değil.
Uygun olmak kimin umurunda? Oyun başladı Bayan Hudson.
İnsanları kahramanlaştırma John. Kahraman diye bir şey yoktur...
...olsaydı bile ben onlardan olmazdım.
Kalbini yakıp kül edeceğim.
Pekâlâ, bu işe yarayacaktır.
- Altında pantolon var mı? - Hayır. - Peki.
Beni böyle hatırlamanı istiyorum, seni döven kadın olarak.
Ama canavar diye bir şey yoktur.
- Sherlock? - İşte sonunda buradayız.
- Elveda John. - Sherlock! - O şeyler seni öldürecek.
Piç herif.
Kovalamacanın verdiği heyecan, damarlarında akan kan...
...dünyanın geri kalanına karşı sadece ikimiz.
Bekle!
Birlikte çalışmalıyız.
Senden tek bir mucize daha istemiştim.
- Artık ölü olmamanı istemiştim. - Seni duydum.
Sen bilmece çözen biri değilsin, hiç olmadın. İlgi manyağının tekisin!
Şimdi, ölmek üzere olan bir adam söz konusu, 'oyun başladı'. Çöz şunu!
O, şantajın Napolyon'u.
Bu sefer maalesef kahraman olma şansınız yok, Bay Holmes.
Ben yüksek işlevli bir sosyopatım.
Her gün ayaklanma çıkarmadan Sherlock Holmes'u kapatacağımız bir hapishane de yok.
Bunun alternatifi ise sizin onayınızı gerektirir.
Geçirdiğimiz en iyi günlerin anısına, John.
Beni özlediniz mi? Beni özlediniz mi?
Bu nasıl mümkün olabilir?
- Sürgün nasıl gidiyor? - Daha dört dakikadır yokum.
- Dersini almışsındır umuyorum. - Bu sefer kimin ihtiyacı var?
- Beni özlediniz mi? - İngiltere'nin.
Alternatif Olarak
İkinci Afgan Savaşı pek çok kişiye şeref ve mevki getirdi.
Ancak benim için talihsizlik ve felaketten başka bir şey değildi.
Tamamdır Yüzbaşı.
İngiltere'ye döndüğümde sağlığım geri dönülmez biçimde bozulmuştu...
...ve geleceğimden umudum yoktu.
Böyle bir durumda doğal olarak kendimi Londra'da buldum.
Aylakların ve imparatorluğun serserilerinin...
- Watson! - ...bitip gittiği lağım çukuru.
Watson!
Stamford. Hatırladın mı?
- Birlikte Barts'da okumuştuk. - Evet elbette. Stamford.
Tanrı aşkına! Nerelerdeydin? Bir deri bir kemik kalmışsın!
Ben geri dönebildim. Çoğu o kadar şanslı değildi.
- Şimdi ne yapacaksın? - Kalacak bir yere ihtiyacım var.
Düzgün ve makul fiyatlı bir yer. Bulması kolay değil.
- Bugün bana bunu söyleyen ikinci kişisin. - İlki kimdi?
Tanrım.
Söylediğine göre bir deney yapıyormuş.
Ölümden ne kadar sonra berelenmenin hala mümkün olabildiğini görmek için...
...cesetlere vuruyor.
- Tıbbi bir amacı var mı? - Emin değilim.
Ben de. Peki, şu arkadaşın nerede?
Affedersin.
Umarım bir şey bölmüyoruzdur.
Görüyorum ki Afganistan'da bulunmuşsunuz.
Dr. Watson, Bay Sherlock...
- Reflekslerin harika, iş görürsün. - Efendim?
Regent's Park civarında birkaç odalı bir evde gözüm var.
- Birlikte kirasını karşılayabiliriz. - Ev mi? Kim evden bahsetti?
Ben bu sabah bir ev arkadaşına ihtiyacım olduğundan bahsetmiştim.
Şimdi öğle yemeğinden dönüşte, yüzü yanmış ve yeni bir yarası olan...
...askeri bir görünüşü olan bir adamla gelmiş, her ikisi de...
...Afganistan'daki sefere ve mecburi terhise işaret ediyor.
Sonuç kaçınılmazdı. Yarın akşam ayrıntıları hallederiz.
Şimdi izin verirseniz, Wandsworth'te bir asılma var ve bensiz başlamalarını istemem.
- Asılma mı? - Mesleki bir ilgi duyuyorum.
Ayrıca keman çalıp, pipo içerim. Sanıyorum ki sorun olmaz.
- Hayır, şey... - Belli ki cümlenin sonuna hiç ulaşamamaya alışmışsın.
Çok iyi geçineceğiz.
O zaman yarın akşam saat 7'de.
Adım Sherlock Holmes ve adres 221B Baker Sokağı.
Evet, hep böyleydi.
Sherlock Noel Özel Bölümü: "Korkunç Gelin" Çeviri: soulianis_ & Ozzie | İyi seyirler.
Gazete! Gazetem var!
Gazeteler! Gazetelerim var!
- Dur, Mavi Yakut nasıl gidiyor? - Çok popüler Dr. Watson.
Gelecek ay doğru düzgün bir cinayet işlenecek mi?
- Suçlularla bir konuşurum. - Zahmet olmazsa.
Yanınızdaki o mu? Orada mı?
Hayır. Hayır, değil. İyi günler.
Hadi, yürü.
Mutlu Noeller Bay Holmes.
Bay Holmes!
Eve geleceğiniz zaman keşke bana haber verseniz!
Ben de bilmiyordum Bayan Hudson.
Uzuvları kesilmiş toprak sahiplerinin sorunu da bu işte.
Plan yapmada çok kötü olduklarını herkes bilir.
- Onun içinde ne var? - Boş ver. - Teşekkürler.
Katili yakaladınız mı Bay Holmes?
Katili yakaladık, hala bacakları arıyoruz. Berabere diyebiliriz.
Dr. Watson, yeni bir hikâyenizi yayınlamışsınız.
- Evet, beğendiniz mi? - Hayır.
- Hiçbirini beğenmiyorum. - Neden?
Ben hiç konuşmuyorum, değil mi?
Size göre ben sadece insanları yukarı çıkaran ve kahvaltı servis eden biriyim.
Geniş konuşmak gerekirse, hikâye içindeki işleviniz o.
- Neyim? - Kendinizi yalnız hissetmeyin Bayan Hudson.
- Köpekli olanda ben yokum neredeyse. - Köpekli olan mı?
Ben sizin ev sahibenizim, hikâyenin bir aracı değil.
Baskervillerin Köpeği'nden mi bahsediyorsun?
Odaları da çok sönük ve donuk gösteriyorsunuz.
Çizeri suçla o konuda, kontrolden çıkmış durumda.
İnsanlar beni tanısın diye bıyık bırakmak zorunda kaldım.
Yıllar boyunca, fevkalade dostum Bay Sherlock Holmes'un...
...serüvenlerini kaydetme ayrıcalığım oldu.
Okuyucularımın önüne birçok davasından hangisini koyacağımı...
...seçmek bazen çok zor oldu.
Bazıları hala yazıya dökmek için hassas konular...
...bazıları da halkın zihninde çok yeni olup biten şeyler.
Ancak birlikte geçirdiğimiz birçok dava içinde, dostumu Korkunç Gelin...
...kadar zihinsel ve fiziksel uçlara iten bir dava olmamıştır.
Tanrı aşkına!
Bayan Hudson, oturma odamda bir kadın var!
Kasıtlı mı bu?
Müşterin o. Dışarıda olduğunu söyledim ama beklemekte ısrar etti.
Oturmak ister misiniz?
- Ne istediğini sormadın mı? - Sen sor!
Sen neden sormadın?
Nasıl sorayım, sanki dilim var da konuşuyorum?
Tanrı aşkına, şu kadına birkaç replik yaz bizi açlıktan öldürme gücüne sahip!
İyi günler. Ben Sherlock Holmes, bu da arkadaşım ve ortağım Dr. Watson.
- Önünde istediğiniz gibi konuşabilirsiniz, söylediklerinizi nadiren anlar. - Holmes!
Ancak konuşmadan üstünkörü bir gözlem yapmama izin verin.
Muzip bir espri anlayışınız var...
...şu anda şahsi bir acıyı hafifletmek için kullanıyorsunuz.
Nazik eğilimli bir adamla yeni evlenmişsiniz...
...ancak şüpheli ahlakı olan nahoş bir arkadaş için sizi terk etmiş.
Siz de uzlaşmanın hala mümkün olduğunu umarak son çare olarak bu kuruma geldiniz.
Tanrı aşkına Holmes!
Bunların hepsi elbette parfümünüzden açıkça belli oluyor.
Parfümünden mi?
Evet, parfümü bana anlayış, sana da felaket getiriyor.
- Nasıl? - Çünkü ben tanıdım ama sen tanıyamadın.
- Mary! - John.
Tanrı aşkına neden müşteriymişsin gibi davranıyorsun?
Çünkü kocamı görebilmek için başka bir yöntem düşünemedim, kocacığım.
Uluslararası ilgi çeken bir olaydı.
- Öldürülen bir toprak ağasıydı. - Yine de acele bir olaydı.
- Gitmene kırılmadım sevgilim, beni arkada bırakmana kırıldım. - Sen ne yapabilirsin?
Sen etrafta dolanıp not almak ve şaşkın görünmek dışında ne yapıyorsun?
Yeter!
Sahne kuruldu, perde açılıyor.
Başlamaya hazırız.
Neye başlayacağız?
Bazen bir davayı çözmek için başka bir davayı çözmek gerekir.
- Elinde yeni bir dava mı var? - Eski bir dava, çok eski.
Çok derine dalmalıyım.
Derine mi? Neye?
Kendi içime.
Lestrade! Kapıda oyalanıp durma da içeri gel.
Ben olduğumu nasıl anladın?
Adım tanziminden aşikâr.
Jones'dan daha hafif, Gregson'dan daha sert basıyorsun.
Yeni çıktım... Bayan Hudson konuşmuyor gibiydi.
Maalesef hiciv yoluyla edebi eleştiriye girmiş olabilir.
Modern ev sahibeleri arasında üzücü bir moda.
İzin zamanında seni buraya getiren ne?
İzinli olduğumu nereden çıkardın?
Geldiğinden beri konuşmalarının %40'ını içki şişesine yapıyorsun.
Watson, müfettişe bariz bir şekilde istediği şeyi ver.
Lestrade, senin için ne yapabiliriz?
Buraya iş konuşmaya gelmedim, sadece uğramak istemiştim.
Sosyal bir ziyaret mi?
Evet, elbette, Noel'inizi kutlamak için gelmiştim.
- Mutlu Noeller. - Mutlu Noeller. - Mutlu Noeller. - Mutlu Noeller.
Tanrıya şükür bitti.
Şimdi Müfettiş, sizi kapıma getiren fakat anlatamayacağınız kadar...
...utandıran tuhaf olay nedir?
Bir şey olduğunu kim söyledi?
Siz söylediniz. Gerçekten dile dökmek dışında her şeyi yaptınız.
Holmes, yanlış teşhis koydun.
O zaman beni düzelt Doktor.
İçki istememişti, içkiye ihtiyacı vardı.
Utanmıyor, korkmuş.
Şahsi Boswell'im öğreniyor. Çok çabuk büyüyorlar.
Watson, Emniyet Teşkilatının cesaretini yerine getir.
Müfettiş, oturun.
Tam olarak korkmuyorum.
Korku, tehlike karşısında bir hikmettir, utanılacak bir şey değildir.
Teşekkürler.
O zaman baştan başlayayım.
Sen!
Hayır, lütfen!
Sen?
Bir dakika.
Bu ne zaman oldu?
Dün sabah.
Gelinin yüzü nasıl tarif edilmişti?
"Ölüm kadar beyaz, ağzı ise kızıl bir yara gibiydi."
Şiir mi gerçek mi?
Çoğu kişi aynı şey olduğunu söyler.
Evet, aptallar. Şiir mi gerçek mi?
Yüzünü kendim gördüm. Her şey bittikten sonra.
- Ne bittikten sonra? - Sen mi?
Yoksa ben mi?
Ciddi misin Lestrade? Kadının biri halk arasında kendi kafasını uçurmuş...
...ve benden suçlu tarafı belirlememi mi istiyorsun?
Görünüşe göre Emniyet Teşkilatı iyice düştü.
Buraya gelme sebebim o değil.
- Tahmin etmiştim. - Gelinin ismi neydi?
Emelia Ricoletti. Dün evlilik yıldönümüymüş.
Elbette polis arandı. Cesedi de morga götürüldü.
Standart işlemler. Bize neden varsayılacak şeyleri anlatıyorsun?
Ardından olanlar yüzünden.
Limehouse. Birkaç saat sonra.
Thomas Ricoletti. Emelia'nın kocası.
Sanıyorum ki cesedin kimliğini tespit etmek için morga gidiyordu?
Ancak sonradan gitmesine gerek kalmadı.
# Beni unutma
# Kızı hatırla - Sen kimsin?
# Değirmenci kızı... - Bunu neden yapıyorsun? Kim olduğunu söyle.
Şarkımızı tanıdın mı tatlım? Düğünümüzde söylemiştim.
Emelia?
Sen öldün. Burada olamazsın. Sen öldün!
Çok güzel değil miyim Thomas?
Benimle evlendiğin günkü kadar güzel değil miyim?
- Kim... - Bu da nedir böyle?
Neye benziyor yakışıklı dostum?
Yıldırım nikâhı.
Ölüm bizi ayırana dek. Bu durumda iki kez.
- Olağanüstü. - İmkânsız.
Nefis. Sokak tiyatrosu gibi...
...bir intihar, cesedin işlediği cinayet. Lestrade bizi şımartıyorsun.
- Watson, şapkan ve ceketini al. - Nereye gidiyoruz? - Morga.
Kaybedecek tek bir anımız yok, bu laf morg için çok nadiren söylenir.
Ben burada mı oturacağım?
Hayır tatlım. Geldiğimizde acıkmış oluruz.
Holmes, bir şey var, morgda tüvit mi giyeceğiz?
Çaresizlik insana neler yaptırıyor Watson.
Hanımefendi.
- Bir mücadeleye katıldım. - Mücadele mi?
Kadınlar için oy hakkı.
Aleyhine mi lehine misiniz?
Çık dışarı.
Yine mi çıkıp gittiler?
- O beyler nasıl bir hayat sürüyor anlamıyorum. - Tabii. Beyler.
Sen aldırma.
Neredeyse unutuyordum, bu sana geldi.
Derhal.
Bayan Hudson, kocama eve geç geleceğimi söyleyin.
- Yapacak acil bir işim var. - Her şey yolunda mı?
Sadece bir arkadaşın yardıma ihtiyacı var.
- Aman. Ne arkadaşı? - İngiltere.
Pek açıklayıcı olmadı bu.
- Morg görevlisi kim? - Kim olduğunu biliyorsun.
Hep o olur.
Lütfen bunu hangi aptalın yaptığını söyleyin!
Herkesin can güvenliği için.
Bu kadın ölmüş, kafasının yarısı yok.
Kimse için tehdit oluşturmuyor.
Bunu kocasına söyle, şuradaki çarşafın altında da o yatıyor.
Dün gece Limehouse'da her ne olduysa...
...ölü bir kadının işi olmadığını varsayabiliriz.
Daha tuhaf şeyler de oldu.
- Ne gibi? - Tuhaf şeyler işte.
Çocuk gibi konuşuyorsun.
Bu belli ki bir erkeğin işi. O nerede?
Holmes.
Hooper.
Sen işine geri dön!
Sanıyorum ki bizi sihir numaralarıyla büyülemeye geldin?
Dikkatimi çekmek istediğin bir şey var mı?
Hiçbir şey yok Bay Holmes.
İstediğiniz zaman gidebilirsiniz.
Dr. Hooper, Bay Holmes'u buraya ben çağırdım. İşbirliği yapın. Bu bir emirdir.
Dr. Watson'ın hikâyelerinde hep söylediğiniz gibi iki önemli noktası var.
- Hiç öyle bir şey söylemem. - Aslında çok söylüyorsun.
Öncelikle bu kesinlikle Emelia Ricoletti.
Kimliği kesin olarak belirlendi. Şüphe götürmeksizin, bu o.
O zaman dün gece Limehouse'daki kimdi?
O da Emelia Ricoletti'ydi.
Olamaz. Ölüydü, buradaydı.
Ölmeden saniyeler önce kocası tarafından kimliği belirlendi.
Yalan söylemesi için bir sebep yoktu, hata yapmış olamaz.
Taksici de onu tanıyordu, o olduğuna şüphe yok.
Ama aynı anda iki yerde bulunamaz, değil mi?
Hayır Watson, yeni ölenlerin kesin sınırı tek bir mekândır.
Holmes!
- İkiz olabilirler mi? - Hayır. - Neden olmasın?
Çünkü hiçbir zaman ikizler çıkmaz.
Emelia'nın ikizi yoktu, kız kardeşi de yoktu.
Dört yıl önce ölen bir erkek kardeşi vardı.
Belki de gizli bir ikizdir.
- Ne? - Gizli ikiz.
Olur ya? Kimsenin varlığından haberdar olmadığı bir ikiz.
Her şey planlanmış olabilir.
Rahme düştüğü andan itibaren. Ne kadar da öngörülü bir kadın.
- Hiçbir zaman ikizler olmaz Watson! - Senin teorin ne o zaman?
Asıl konuya dönersek, senin sorunun ne?
- Anlamıyorum... - Sen niye o kadar korkmuştun?
Henüz hiçbir şey içki şişeme olan saldırını haklı çıkaramadı...
...ve neden ölü bir kadının tutuklanmasına izin veriyorsun?
Bu da diğer önemli noktası.
Parmağında bir kan lekesi var.
O herhangi bir şekilde yapılmış olabilir.
Evet. Bir şey daha var.
Önceden orada değildi.
Bu da değildi.
"Sen"
Sen! Sen mi?
- Sen mi? - Holmes?
Ağzına silahı dayamış, beynine kurşun yemiş...
...kafasının arkası uçmuş.
Nasıl hayatta kalmış olabilir bu adam?
- Kadın demek istedin herhalde? - Efendim?
- Adam değil, kadın. - Evet, evet tabii.
Bu harikulade dava için herkese teşekkürler.
Çözdüğümde size telgraf gönderirim. Watson.
Ölüm sebebinin kurşun yarası olduğu belli...
...ancak açık verem belirtileri var. Otopsi yapmak gerekebilir.
Alabileceğimiz tüm bilgilere ihtiyacımız var.
Babası gitti diye hemen gözleme başladı.
Ben bazı yönlerden gözlemciyim, tıpkı Holmes'un diğerlerine karşı kör olduğu gibi.
- Gerçekten mi? - Evet, gerçekten.
İnanılmaz. Erkeklerin dünyasında öne geçmek için mecbur kalınanlar.
- Niye öyle bir şey dedi şimdi? - İşine geri dön!
Holmes? Bir teorin olmalı mutlaka.
Henüz yok. Bunlar derin sular Watson, derin sular.
Daha da derine girmeliyim.
Tekrar bu tuhaf davanın takibine başlamamız birkaç ayı bulmuştu.
O zaman da beklenmedik bir durumda oldu.
Beş tane oldular, hepsi aynı, her biri.
Sessiz ol lütfen, bu çok önemli bir konu.
- Ne? - Ekliptiğin eğimi. Anlamak zorundayım.
- O nedir? - Bilmiyorum. Hala anlamaya çalışıyorum.
Her şeyi anladığını sanıyordum.
Elbette hayır, dehşet verici bir beyin alanı israfı olurdu. Uzmanlaşıyorum.
- Bunun ne önemi var? - Beş sıkıcı cinayetin ne önemi var?
Sıkıcı değiller. Beş adam kendi evinde, düğün gibi yerde pirinçler...
...ve duvarda kan ile yazılmış "Sen" yazısıyla ölü bulundu!
Bu o, Gelin. Bir şekilde tekrar canlandı.
- Çözdüm. - Çözmüş olamazsın.
Elbette çözdüm, çok basit.
Gizemli Bayan Ricoletti olayı, mezardan gelen katil...
...popüler basında geniş yer aldı.
Artık insanlar kendi sıkıcı, küçük cinayetlerini, inanılmaz derecede...
...embesil olan Emniyet Teşkilatını yanıltmak için hayalet işi gibi gösteriyor.
Al işte, çözdüm.
Çıkarken Bayan Hudson'a bir uğra, işe dahilmiş gibi hissetmeyi seviyor.
Emin misin?
Kesinlikle. Git. Watson. Hazırım.
Şapkanı ve botlarını al, önemli bir randevumuz var.
Dr. Watson birkaç ay önce taşınmadı mı?
Taşındı, değil mi?
Bunca zamandır kiminle konuşuyordum ben?
İnanılmaz derecede embesil Emniyet Teşkilatı adına...
...o sandalye kesinlikle boş.
Boş, değil mi? Ama şaşırtıcı derecede işe yarıyor.
Hatta gelişme gösterdiğini düşünmüştüm.
Neredeydin?
Affedersiniz efendim, bu sabah geç kaldım.
Bir yumurta bile haşlayamıyor musun?
Şömineler nadiren yanıyor, her yer toz dolu...
...ve çamurlarını temizlerken neredeyse botlarımı mahvettin.
Eğer personelle ilgilenmek karımın işi olmasaydı, seninle kendim konuşurdum.
- Karım nerede? - Kusura bakmayın efendim ama hanımefendi çıktılar.
- Çıktı mı? Sabahın bu saatinde mi? - Evet efendim. Bilmiyor muydunuz?
Nereye gitti? Bugünlerde hep dışarıda.
Sizden çok farklı değil efendim.
Efendim?
- Sadece gözlem yapıyordum efendim. - Yeter, kimse sana gözlem yap demedi.
Üzgünüm efendim, sadece artık nadiren birlikte evde olduğunuzu söyledim.
Küstahlık yapmaya çok yakınsın.
Seninle konuşması için karımla bir konuşacağım.
Pekâlâ efendim. Onu ne zaman göreceksiniz?
Şimdi beni dinle...
- Neredeyse unutuyordum efendim. Size bir telgraf geldi. - Unuttun mu?
- Hayır, neredeyse unutuyordum. - Bütün sabah işin neydi?
The Strand'de yeni hikâyenizi okuyordum efendim.
Beğendin mi?
- Neden hiç benden bahsetmiyorsunuz efendim? - Git buradan.
"Dr. John Watson.
Uygunsa hemen gelin. Uygun değilse de gelin. S. Holmes"
- Neymiş neymiş? - Ekliptik eğimi.
"Hemen gel," yazmışsın. Önemli bir şey sandım.
Öyle.
Gök düzlüğünde dünya ekvatorunun güneşin yoluna olan eğimi.
- Ders mi çalışıyordun? - Neden böyle bir şey yapayım? - Zeki görünmek için.
- Zekiyim zaten. - Anladım. - Neyi?
Çıkarımlarıma göre senden daha zeki birini görmeye gidiyoruz.
Kapa çeneni.
Diyojen Kulübü
Mutlak Sessizlik
Günaydın Wilder. Ağabeyim içeride mi?
Doğal olarak efendim. Kahvaltı zamanı.
- Yabancı'nın Odası'nda mı? - Evet, efendim.
- Bu beyefendi benim misafirin. - Evet, Dr. Watson tabii ki.
"Mavi Yakut"u çok beğendim, efendim.
Teşekkürler. Beğendiğinize sevindim.
Çok çirkinsiniz.
Efendim?
Çirkin. 'Mavi Balıkçı' ile ilgili söyledikleriniz çok çirkin.
Patatesimi beğendiğinize sevindim.
Evet. Çalışman lazım Watson. Dans derslerine çok vakit harcadın.
Ne dedin?
İnsanoğlunu araştırmak isteyen biri için burası tam yeri.
Sürekli genişleyen kıçın kalıcı olarak oraya yapıştığı için çok kullanışlı.
Günaydın kardeşim. Sherlock. Dr. Watson.
İyi görünüyorsunuz efendim.
Gerçekten mi? Devasa göründüğümü sanıyordum.
Şimdi bahsettiniz de, bu seviyede bir tüketim sağlığınız için çok zararlı.
- Kalbiniz... - O konuda endişelenmene gerek yok Watson. - Yok mu?
O organın olması gereken yerde kocaman bir boşluk var.
- Aileden gelen bir özellik. - Eleştiri yapmıyordum.
Eğer bu şekilde devam ederse efendim, size en fazla beş yıl biçebilirim.
Beş mi? Biz üç diyorduk, değil mi Sherlock?
Benim eğilimim hala dörtte.
Her zamanki gibi görüyorsun ama gözlem yapmıyorsun.
Gözlerimin beyazındaki solgunluğa bak, kornea çevresinde görülebilen...
...yağ halkaları.
- Evet haklısın. İddiamı üç yıl, dört ay ve 11 gün olarak değiştiriyorum. - İddia mı?
Onay vermemeni anlıyorum Watson...
...ancak rekabetçi hissediyorsa erken ölmek gayet kendi elinde.
- Bu da alman gereken bir risk. - Kendi hayatınla kumar mı oynuyorsun?
Neden olmasın? Başkasının hayatıyla kumar oynamaktan daha heyecan verici.
- Üç yıl derim, şu erikli çöreği de yersen. - Tamamdır.
Sizi Malikâne davası ile ilgili birkaç gün önce görmeyi bekliyordum.
O konunun biraz boyunuzu aştığınızı düşündüm.
Hayır. Çözdüm.
- Elbette Adams'dı. - Evet, Adams'dı.
Öldürücü kıskançlık. Kraliyet Astronomik Derneği'ne...
...ekliptik eğimi ile ilgili bir tez yazmıştı...
- ...sonra da kendininkini aşan bir başka tez okumuş. - Biliyorum, okudum.
Anladın mı?
Evet elbette anladım, çok basitti.
Hayır, öldürücü kıskançlığı anladın mı?
Büyük bir zihnin daha büyük bir zihni takdir etmesi kolay değildir.
Beni buraya küçük düşürmek için mi çağırdın?
Evet. Elbette hayır ama bundan aldığım zevk bir başka.
O zaman neden çağırdığını söyler misin?
Görünmez bir düşman hayat tarzımızı tehdit ediyor.
Her gün yanı başımızda duruyor.
Bu düşmanlar her yerdeler... fark edilmiyorlar ve durdurulamazlar.
- Sosyalistler mi? - Sosyalistler değil Doktor, hayır.
- Anarşistler? - Hayır.
Fransızlar? Kadınlara oy hakkı vermeyi destekleyenler?
Hakkında endişelenmediğiniz büyük bir insan topluluğu var mı?
Dr. Watson'ın gözü hep açıktır. Açıkla.
Hayır. Araştır.
Bu benim varsayımım, senden onaylamanı istiyorum.
Sana bir dava gönderiyorum.
- İskoçlar mı? - İskoçlar mı?
Paranoya olarak bilinen şeyle ilgili yeni teorileri biliyor musunuz?
Kulağa Sırpça gibi geliyor.
Leydi Carmichael adlı bir kadın seni arayacak. Davasını almanı istiyorum.
Ama bu düşmanlar, bize onlardan bahsetmezsen, nasıl yenebiliriz?
Onları yenmeyeceğiz. Onlara karşı kaybedeceğiz.
Neden?
Çünkü onlar haklı. Ve biz haksızız.
- Leydi Carmichael'ın davası ne? - Merak etme, önemli noktaları var.
- O laf ağzımdan hiç çıkmadı. - Çıktı.
Sanıyorum ki sen çözdün bile?
Sadece zihnimde. Ayak işlerini yapman gerekiyor.
Neden bize çözümünü söylemiyorsun?
O zaman ne eğlencesi kalır ki?
Yapacak mısın Sherlock?
Sana dikkatini dağıtacak çok daha iyi bir şey söz verebilirim.
Bir şartla. Bir erikli çörek daha ye.
- Yenisi geliyor. - İki yıl, 11 ay ve dört gün.
Şimdi heyecan başladı işte! Tik tak, tik tak, tik tak.
Teşekkürler Wilder.
Bay Belas adlı biri sizi görmek istiyor, Bay Holmes.
Bana beş dakika ver, kazanmam gereken bir iddia var.
15 yapalım şunu.
Tik tak.
Bay Holmes, size tavsiye almak için geldim.
- Kolayca alabilirsiniz. - Bir de yardım.
Her zaman o kadar kolay değildir.
Bir şey oldu Bay Holmes, olağandışı bir şey ve dehşet verici.
- O zaman şanslısınız. - Şans mı?
Onlar benim uzmanlık alanlarım. Umut verici görünüyor.
Holmes...
Lütfen bize sizi bu kadar üzen şeyi anlatın.
Ne yapmam gerektiği konusunda uzun uzun düşündüm...
...ancak o zaman kocamın, ağabeyinizin bir tanıdığı olduğu aklıma geldi...
...ve belki de onun aracılığıyla...
Doğrusu bunun sizin kapsamınıza girip girmediğinden emin değilim Bay Holmes.
Öyle mi?
Tanrı yardımcım olsun, bir rahibin işi olabilir.
Bu sabah neler yapacaksın canım?
Gayretli bir şekilde nakış işleme seansı mı?
- Tuhafiyecide yorucu bir randevu mu? - Umarım sadece takılıyorsundur Eustace.
O nedir?
Eustace?
- Daniel, Sophie, dışarı çıkıp oynayın. - Ama anne...
Size söylediğimi yapın hemen.
Eustace, bu ne demek oluyor?
- Ölüm. - Ne?
Ölüm demek oluyor.
Hiçbir şey. Bir şey değil.
- Yanılmışım. - Canım, yüzün bembeyaz oldu.
Bir şey değil.
Eustace...
Zarfı sakladınız mı?
Kocam attı ama boştu. Üzerinde hiçbir isim veya adres yoktu.
Söyler misiniz, Sör Eustace hiç Amerika'da zaman geçirmiş miydi?
- Hayır. - Evliliğinizden önce de mi?
Bildiğim kadarıyla hayır.
Lütfen şahane hikâyenize devam edin.
Bu olay geçen Pazartesi sabahı gerçekleşmişti.
Kocam onu ilk kez iki gün sonra Çarşamba günü gördü.
Kimi?
Eustace?
Benim için geldi Louisa!
Tanrım, bana yardım et, günahlarım peşime takıldı!
Kim senin için geldi? Eustace beni korkutuyorsun.
Bak, bak!
- Onu görmüyor musun? - Hayır, kimseyi görmüyorum.
Gitti.
Benden öyle çok sır saklıyorsun ki, onlardan biri mi bu?
- Kimi gördün? - Oydu!
Gelin'di!
- Siz hiçbir şey görmediniz mi? - Görmedim.
- Kocanız tarif etti mi? - Bu sabaha kadar bir şey görmemiştim.
Eustace?
Kahretsin!
Eustace?
Neredesin? Benim!
# Beni unutma
# Kızı hatırla
# Değirmenci kızı...
Sen kimsin?
Konuş diyorum, kimsin?
Eustace, konuş benimle. Tanrı aşkına!
O...
O Emelia Ricoletti.
Hayır, sen olmaz.
Hayır...
Lütfen!
Eustace Carmichael, bu gece öleceksin!
- Holmes? - Sus Watson.
Ama Emelia Ricoletti, Gelin.
- İsmi biliyor musunuz? - Watson'ın kusuruna bakmayın...
...bariz olanı belirtmeye bayılır, manyaklık derecesinde.
- Kocanız bu sabah nasıldı sorabilir miyim? - O konuyla ilgili konuşmayı reddediyor.
- Elbette evden çıkmasını istedim. - Hayır, olduğu yerde kalmalı.
Sizce tehlikede değil mi?
Hayır, biri kesinlikle onu öldürmek istiyor ama bu bizim için güzel.
Yem olmadan tuzak kurulmaz.
- Kocam yem değil Bay Holmes. - Değil ama kartlarımızı iyi oynarsak olabilir.
Dinleyin, hemen eve gitmelisiniz.
Dr. Watson ve ben bir sonraki tren ile peşinizden geleceğiz.
- Kaybedecek zamanımız yok, Sör Eustace bu gece ölmeli. - Holmes.
Biz de muhtemelen bunu önlemeliyiz.
- Kesinlikle. - Kesinlikle önlemeliyiz.
Elbette küçük kardeşim davayı aldı.
Şimdi ona göz kulak olman için sana güveniyorum ama...
...benim için çalıştığını asla anlamamalı.
Anlaşıldı mı Watson?
Bana güvenebilirsiniz Bay Holmes.
- Sence... - Hayır ve sen de yapmamalısın.
Ne diyeceğimi bilmiyordun.
Bu konuya dahil olan doğaüstü bir olay olabileceğini söylemek üzereydin.
Ben de suratına suratına gülmek üzereydim.
Ancak Holmes, Gelin, yine Emelia Ricoletti.
Dünya üzerinde yürüyen ölü bir kadın.
- Beni şaşırtıyorsun Watson. - Öyle mi?
Ne zamandır bir hayal gücün var?
Belki de okurları, ahlaksız bir uyuşturucu bağımlısının beyefendi bir kahraman...
...olduğuna inandırdığımdan beridir.
Evet, şimdi bahsettin de, çok etkileyiciydi.
Ancak bu dünyada hiç hayalet olmadığından emin olabilirsin.
Kendimiz yarattıklarımız dışında.
Affedersin, ne dedin?
Kendi yarattığımız hayaletler derken ne demek istiyorsun?
- Somnambülizm. - Anlayamadım?
Uyurgezerliğim var o kadar. Yaygın bir hastalıktır.
- Doktor olduğunuzu sanıyordum. - Her şey kötü bir rüyadan ibaretti.
Aldığınız zarfın içeriği de mi?
O sadece kaba bir şaka.
Karınıza verdiğiniz izlenim bu yönde değildi efendim.
- Histeriktir, hayal kurmaya eğilimli. - Hayır.
- Üzgünüm ne dediniz? - Dedim ki, hayır, histerik değil.
Nadir bir algı yeteneği olan çok zeki bir kadın.
Karım portakal çekirdeğinde dehşet görüyor.
Karınız başka kimsenin bir değer görmediği yerde dünyalar görebilir.
Gerçekten mi?
- Bunu nasıl çıkardınız Bay Holmes? - Sizinle evlenmiş.
Sanıyorum ki bir sebep bulabilmiş.
Bu gece hayatınızı kurtarmak için elimden geleni yapacağım...
...ancak önce Ricoletti davasıyla ilişkinizi açıklasanız yardımcı olurdu.
- Ricoletti mi? - Evet. Ayrıntılı olarak lütfen.
O kadını hiç duymadım.
İlginç. Kadın olduğundan hiç bahsetmemiştim.
- Biz gidelim. Umarım sabah tekrar görüşürüz. - Görüşmeyeceğiz.
O zaman üzgünüm ki cinayetinizi çözüyor olacağım. İyi günler.
En azından denedin.
Leydi Carmichael'a bunu iletir misiniz? Teşekkürler.
- İyi günler. - Kesinlikle efendim. - O da neydi?
Leydi Carmichael şiddetli bir baş ağrısı bahanesiyle bu gece yalnız yatacak.
Evin bütün kapıları ve pencereleri kilitli olacak.
Sence hayalet, yani Gelin...
...Sör Eustace'ı tekrar dışarı çekmeye mi çalışacak?
Kesinlikle. Yoksa neden o uğursuz tehdidi yapsın?
- "Bu gece öleceksin!" - Onu takip etmeyecektir herhalde?
Ne yapacağını söylemek biraz zor.
- Suçluluk duygusu ruhunu kemiriyor. - Suçluluk mu? Ne konuda?
Geçmişinden bir şey. Portakal çekirdekleri hatırlatıcıydı.
- Şaka değil mi? - Kesinlikle değil.
Portakal çekirdekleri, Amerika'da ortaya çıkmış...
...geleneksel bir ölüm intikamı uyarısıdır.
Sör Eustace bunu çok iyi biliyor...
...tıpkı neden cezalandırılması gerektiğini bildiği gibi.
Emelia Ricoletti ile alakalı bir şey mi?
Öyle sanıyorum. Hepimizin geçmişi vardır Watson. Hayaletleri.
Her güneşli günü betimleyen gölgelerdir.
Sör Eustace artık işaretlenmiş bir adam olduğunu biliyor.
Korktuğu şey cinayetten de fazlası.
Merhum Bayan Ricoletti'nin hortlamış cesedi tarafından...
...cehenneme sürükleneceğine inanıyor.
Çok saçma değil mi?
Tanrım, evet. Silahını getirdin mi?
Hayalete karşı ne işe yarayacak ki?
- Kesinlikle. Getirdin mi? - Evet, elbette.
O zaman gel Watson, gel. Oyun devam ediyor.
- Eğil Watson, tanrı aşkına! - Affedersin kramp girdi.
- Lamba hala yanıyor mu? - Evet.
İşte Sör Eustace da yattı.
Leydi Carmichael da. Ev uykuda.
- Tanrım, bu hayatımın en uzun gecesi. - Sabırlı ol Watson.
Daha gece yarısı.
Böyle birlikte oturduğumuz çok nadirdir.
Öyle umuyorum. Dizleri öldürüyor.
İki eski dost muhabbet ediyor. Çene çalıyor.
Erkek erkeğe.
İnanılmaz bir kadın.
- Kim? - Leydi Carmichael.
Kadınlar senin işin Watson.
- Sözüne güveneceğim. - Ondan hoşlandın. "Nadir algısı olan bir kadın."
Hayran olunacak kadar yüksek ayak kemerleri var. Odaya girer girmez fark ettim.
- O adam için fazla iyi. - Öyle mi düşünüyorsun?
Hayır, sen öyle düşünüyorsun. Anlayabiliyorum.
Aksine, bu konuda bir fikrim yok.
Evet, var.
- Evlilik üzerine çok düşündüğüm bir konu değil. - Neden?
- Bu akşam senin neyin var? - O taktığın saatin içinde bir fotoğraf var.
Bir keresinde içine gözüm çarptı. Irene Adler olduğunu sanıyorum.
- Gözün çarpmadı, ben uyuyana kadar bekledin ve içine baktın. - Evet baktım.
- Gerçekten fark etmeyeceğimi mi sandın? - Irene Adler.
Zorlu bir rakip, harika bir serüven.
- Çok güzel bir fotoğraf. - Neden böyle konuşuyorsun?
- Neden yalnız kalmak için bu kadar kararlısın? - Sen iyi misin Watson?
- O kadar tuhaf bir soru mu? - Viyanalı bir ruhbilimciden gelse değil.
Emekli bir askeri cerrahtan gelirse kesinlikle.
Holmes, hiçbir rakibim olmadan, en yakın arkadaşın benim.
Kabul ediyorum.
Seninle tamamen normal bir konuşma yapmaya çalışıyorum.
- Lütfen yapma. - Neden yalnız kalmak istiyorsun ki?
Romantik ilişkilerden bahsediyorsan Watson, ki korkarım öyle...
...daha önce sık sık açıkladığım üzere, tüm duyguları tiksindirici buluyorum.
Hassas bir enstrümandaki gereksiz gıcırtı gibiler.
- Mercekteki bir çatlak gibi. - Mercekteki bir çatlak gibi, evet.
- Görüyorsun işte, daha önce hepsini söylemişim. - Bunları yazan bendim.
- The Strand Dergisi'ndeki karakterinden alıntı yapıyorsun. - Aynen öyle.
Bunlar benim ifadelerim, senin değil!
Bu, halka sunduğum halin.
Kalpsiz bir beyin. Hesaplayan bir makine.
Bunları ben yazdım Holmes ve okuyucular hepsine bayıldı. Fakat bunlara inanmıyorum.
- Seni editörüne şikâyet etmeyi planlıyorum. - Sen yaşayan, nefes alan bir insansın.
- Bir hayat yaşadın, bir geçmişin var. - Neyim var?
- Yani olmuştur... - Ne olmuştur?
- Biliyorsun işte. - Hayır. - Deneyimler.
Tabancanı ver, kullanasım geldi birden.
Lanet olsun Holmes, sen de etten kemiktensin, duyguların var.
Dürtülerin var... Olmalılar.
Tanrım, katil bir hayaletin saldırması için hiç bu kadar sabırsızlanmamıştım.
Dostun olarak, senin için endişelenen biri olarak soruyorum...
...seni ne bu hale getirdi?
Watson...
Hiçbir şey beni bu hale getirmedi.
Bu benim kendi eserim.
Kızılsakal?
Tanrı aşkına!
Ne yapacağız şimdi?
Neden gidip konuşmuyoruz?
Bayan Ricoletti sanırım!
Yılın bu zamanları için güzel bir gece, değil mi?
- Bu gerçek olamaz Holmes, olamaz! - Hayır, olamaz.
- Kilitli mi? - Talimatlara uymuşlar.
Bu pencere kırılma sesiydi, değil mi?
İlgilenmemiz gereken sadece bir kırık pencere var.
- Burada kal, Watson. - Ne? Olmaz.
Eve açılan tüm kapı ve pencereler kilitli.
Onların tek çıkış yolu burası ve sana burada ihtiyacım var!
- Fakat ses çok yakından gelmişti, evin bu tarafında olmalı. - Burada kal!
Olamaz!
Onu korumaya söz vermiştiniz. Söz vermiştiniz.
Söz...
İnsansın, biliyorum.
Öyle olmalısın.
Burada karanlıkta durmamızın pek bir anlamı yok.
Ne de olsa 19. yüzyıldayız.
Beni unutma!
- Orada! Aşağıda! - Sakın yerimden ayrıldım deme!
Ne? Holmes, kadın orada, gördüm onu!
Bomboş, sayende! Kuşu kaçırdık!
Hayır Holmes, düşündüğün gibi değildi!
- Onu gördüm! Hayaleti! - Hayalet diye bir şey yoktur!
Ne oldu? Sör Eustace nerde?
Öldü.
Kendini suçlamamalısın.
- Doğru, çok haklısın. - Mantıklı düşünmene sevindim.
Watson da benim kadar suçlu.
El birliğiyle bu vakayı elimize yüzümüze bulaştırdık.
Bu adamı korumaya söz vermiştim...
...şimdiyse göğsüne bir hançer saplanmış halde orada yatıyor.
Aslında cinayetini araştırmaya söz vermiştin.
Buna mecbur kalmayacağımdan emindim!
Bize ne söyleyebilirsiniz Doktor?
Hatırı sayılır bir güç kullanılarak bıçaklanmış.
- Bir erkek o halde? - Muhtemelen.
Bıçak oldukça keskin, yani bir kadın olması da mümkün, değil mi?
Teorik olarak evet, ama hepimiz kim olduğunu biliyoruz; gördüm onu.
- Watson! - Hayaleti kendi gözlerimle gördüm!
Hiçbir şey görmedin! Görmeyi beklediğin şeyi gördün!
Hayal gücüm yok benim, kendin söyledin.
O halde beynini kullan ve buradaki hayalet gibi imkânsız bir...
...ihtimali eleyip geriye kalana bak, ki bu vakadaki öylesine aşikâr ki...
- ...Lestrade bile bunu çözebilir! - Teşekkürler.
Öbür taraftan gelen ruhları bırak!
Sebebi ve fırsatı olan tek bir şüpheli var.
- Bir not bırakmış bile olabilirler. - Not bırakmışlar zaten.
Bir de diğer kırık pencere konusu var.
- Hangi diğer kırık pencere? - Kesinlikle! Yok çünkü.
Kırık olan tek pencere, Watson'la benim girdiğimiz pencere...
...ancak bunun öncesinde, çok uzaklardan bir ses...
- Ne dedin sen az önce? - Pardon? - Not hakkında, ne dedin?
- Katilin bir not bıraktığını söyledim. - Hayır, bırakmadı.
Hançere bağlanmış bir mesaj var. Görmüş olmalısın!
- Mesaj falan yok! - Var!
Cesedi bulduğumda mesaj yoktu.
Holmes?
Nedir o?
Cevabın ne?
Neye cevabım?
Beni özlediniz mi?
Bunu nerden aldın? Suç mahallinde bırakmıştım.
"Suç mahalli" mi? Böyle şaşalı lafları nereden buluyorsun?
Özledin mi onu?
- Moriarty öldü. - Ancak...
...cesedi hiçbir zaman bulunamadı.
Şelaleden aşağı atılan bir matematik profesörü için olağan bir durum.
Yoğun bir melodramla taçlandırılmış, salt bir mantık. Hayatının özeti.
Böyle şaşalı lafları nerden buluyorsun?
Kilo mu aldın sen?
Daha dün görüştük, bu mümkün mü sence?
- Hayır. - Fakat kilo almış olarak karşındayım.
İngiltere'nin en iyi suç dedektifi bundan nasıl bir sonuç çıkarıyor?
İngiltere'nin mi?
Çok derine indin, Sherlock. İstemediğin kadar derine.
- Liste yaptın mı? - Neyin listesini? - Her şeyin. Bir listeye ihtiyacımız olacak.
Aferin sana.
- Hayır, henüz bitirmedim. - Moriarty aynı fikirde olmayabilir.
- Dikkatimi dağıtmaya, beni yoldan çıkarmaya çalışıyor. - Evet.
O mercekteki çatlak, merhemdeki sinek, verilere sızmış bir virüs.
Bunu bitirmem gerek.
Eğer Moriarty Reichenbach şelalesinden kurtulduysa, peşine düşecektir.
Bekliyor olacağım.
Evet.
Korkarım ki bekliyor olacaksın.
EUSTACHE CARMICHEAL'IN ÖLÜMÜ
BAYAN RICOLETTI YAPTI
YİNE BİR GELİN GAZABI SIRADA KİM VAR?
LONDRA EMNİYETİ ŞAŞKIN
SIRADA KİM VAR?
İki gündür böyle.
- Bir şeyler yemedi. - Tek lokma bile yemedi.
Basın resmen piknik yapıyor gibi. Dışarıda hala muhabirler var.
Onlar hep burada. Başımdan atamıyorum bir türlü.
Çay yapmaktan ayaklarıma kara sular indi.
Niye çay yapıyorsun ki?
Bilmem, yapıyorum işte.
"Sadece bir şüpheli var" deyip gitti, şimdi de ne olduğunu söylemiyor.
- Garip, bu kısım hoşuna gider. - O kadar kolaymış ki, ben bile çözebilirmişim.
Eminim abartıyordur.
Sence ne yapıyor?
- Beklediğini söylüyor. - Neyi?
Şeytanı. Hiç şaşırmam açıkçası. Her türlüsü geliyor buraya.
- Değişiklik olursa haber verirsiniz. - Tamam.
Söyleyeceğim her şey aklından geçti bile.
- O halde vereceğim cevap da seninkinden geçmiştir. - Bir kurşun misali.
Kıyafetin altından...
...dolu bir silahla oynamak oldukça tehlikeli bir alışkanlık.
Yoksa beni gördüğüne çok mu memnun oldun?
Önlem aldığım için alınma bana.
Almasaydın gücenirdim. Elbette ben de nezaketini karşılıksız bırakmadım.
Odalarına bayıldım. Kokuları çok...
...erkeksi.
Eminim daha önce de gezmişsindir.
Ne yapayım, hep uzaktasın. The Strand için macera peşinde koşuyorsun.
Söylesene, çizer de sizinle geliyor mu?
Çıkarımların sırasında poz vermen gerekiyor mu?
Ben yokken bu dairelere yaptığın altı ziyaretten...
- ...haberdarım. - Bunu biliyorum.
Bu arada, yatağın şaşırtıcı derecede rahat.
- Tozun büyük ölçüde insan derisinden oluştuğunu biliyor muydun? - Evet.
Ama tadı aynı değil. Tazesi daha iyi gidiyor.
- Biraz gevrek kalmış. - Oturmaz mısın?
İnsanlar bundan ibaret işte...
...ortalığa saçılmayı bekleyen tozdan ibaret. Ve her yere dağılıyorlar.
Aldığın her nefeste, her güneş ışınında dans eden tükenmiş insanlar.
Eminim etkileyicidir. Oturmayacak...
İnsanlar, insanlar, insanlar! Hiçbir şeyin parlak kalmıyor.
Ateşlesem sorun olmaz değil mi? Maksat, temizlensin.
Aynen, oyunu bırakalım.
Birbirimizi öldürmek için oyuncaklara ihtiyacımız yok.
- Tutku bunun neresinde? - Otur.
- Neden? Ne istiyorsun? - Buraya gelmeyi sen seçtin.
Bu doğru değil, doğru olmadığını biliyorsun.
Ne istiyorsun, Sherlock?
Gerçeği.
Gerçek. Gerçek sıkıcıdır!
Suç mahallinde belirmemi beklemiyordun, değil mi?
Zavallı Sör Eustace. Başına gelenleri hak etti.
Fakat onu sen öldürmüş olamazsın.
- Ee, ne olmuş? Fark eder mi? Kes artık. Kes şunu.
Sör Eustace veya Gelin, hiçbiri umurunda değil.
Bunların içinde ilginç bulduğun tek şey var.
Ne yaptığını biliyorum.
Gelin ağzına siyahı dayayıp kafası uçurdu ve sonra geri geldi.
Bu imkânsız. Ama o bunu yaptı.
Ve nasıl yaptığını bilmen gerek. Nasıl?
Değil mi? Bilmemek dünyanı altüst ediyor.
Beni durdurmaya çalışıyorsun. Dikkatimi dağıtmaya, yoldan çıkarmaya.
Bu sana başka bir vakayı hatırlatmıyor mu yani?
Bunların hepsi daha önce yaşanmadı mı?
Yeni bir şey değil bu. Neydi peki?
Neydi? Hangi vakaydı?
Hatırlıyor musun?
Dilimin ucunda. Dilimin ucunda.
Dilimin...
...ucunda.
Bayan Hudson'ın duvar kâğıdının iyiliği açısından, yanlış bir parmak...
...hareketinde ölü biri olacağını hatırlatayım.
Anlamadım?
Artık... Ölü olmak daha seksi.
Bak ne diyeceğim, çok iyi bir örümcek ağı temizleme yöntemiymiş bu.
Nasıl hayatta olabilirsin?
Nasıl görünüyorum?
Dürüst ol, çok belli oluyor mu?
Beynini dağıttın, bundan nasıl sağ çıkabilirsin?
- Belki de saçımı geriye doğru tararım. - Öldüğünü gördüm.
Neden ölü değilsin?
Çünkü öldüren şey düşüş değildir, Sherlock.
Bunu en iyi senin bilmen gerekir. Öldüren şey düşüş değildir...
...asla değildir.
Öldüren şey, iniş anıdır.
İndik, efendim. İndik.
Hayır, hayır, şimdi değil!
Şimdi değil, şimdi değil!
Umarım uçuşunuz keyifli geçmiştir, efendim.
Düşündüğümüzden daha kısa süreli bir sürgün oldu, kardeşim...
...fakat OKB seviyeni düşününce, fazlasıyla yeterli.
- Geri dönmeliyim. - Ne?
Neredeyse yapıyordum. Neredeyse yakalamıştım!
Neden bahsediyorsun sen?
Nereye döneceksin? Çok uzaklaşmamıştın.
Ricoletti ve korkunç gelini! Anlamıyor musunuz?
Elbette anlamıyoruz, saçmalıyorsun Sherlock.
100 yıl önce yaşanmış ünlü bir vakaydı.
Kafamda yer etmiş; öldüğü sanılmıştı, sonra geri dönmüştü.
- Moriarty gibi mi? - Kendisini başından vurdu, tıpkı Moriarty gibi.
Fakat sana daha yeni haber verildi.
Biz de yeni öğrendik; ülkedeki her TV ekranında o var.
Evet, ne olmuş? Mycroft arayalı beş dakika oldu.
Ne tür bir ilerleme kaydettiniz? Ne yapıyordunuz?
Daha önemlisi, sen ne yapıyordun?
- Zihin Sarayımdaydım elbette. - Elbette.
Bir deney yapıyordum. 1895'te orada olsam, bu vakayı...
- ...nasıl çözerdim? - Ah, Sherlock.
Tüm detayları mükemmel bir şekilde ayarlamıştım.
- Oradaydım, her şey oradaydı. Olayın içindeydim. - Elbette öyleydin.
John'un blogunu okuyordun. Nasıl tanıştığınızı.
Bazen kendime onun gözlerinden bakmak faydalı oluyor. Daha zekiyim.
- Sence sana kimse inanıyor mu? - Hayır, bunu yapabildiğini gördüm.
Zihin Sarayı, kafasının içindeki koca bir dünya gibi.
Evet ve oraya geri dönmem gerek.
Zihin Sarayı bir hafıza tekniğidir; onunla neler yapılabileceğini...
...ve neler yapılamayacağını kesinlikle biliyorum.
Belki de benim bildiğim, seninse bilmediğin birkaç şey vardır.
Var elbette. Liste yaptın mı?
Kilo almışsın. Yeleğin kesinlikle ceketten daha yeni.
- Kes şunu! Kes artık! Liste yaptın mı? - Ne listesi?
Her şeyin listesi, Sherlock. Kullandığın her şeyin.
Hayır, öyle bir şey değil bu. Bir tür transa giriyor. Bunu yaptığını gördüm.
O günden beri kardeşimle bir anlaşmamız var.
Onu nerede, hangi arka sokakta...
...veya evsizler yuvasında bulursam bulayım...
...her zaman bir listesi olacaktı.
Son beş dakikada bunların hepsini kullanmış olamaz.
Uçağa binmeden önce kafası güzeldi.
Öyle görünmüyordu.
Hiç kimse bir bağımlı kadar iyi kandıramaz.
Ben bir bağımlı değilim, kullanıcıyım sadece.
Sıkıntımı azaltıyorum ve düşünüş süreçlerimi yer yer güçlendiriyorum.
Tanrı aşkına! Bu seni öldürebilir!
- Ölebilirsin! - Kontrollü kullanım genelde ölümcül değildir...
...kullanmamak da ölümsüzlük getirmez zaten.
Ne yapıyorsun?
Emelia Ricoletti'yi araştırıyorum.
Sanırım araştırmalıyız.
- MI5 arşivine üst düzey erişimim var. - Evet, ben de oraya bakıyorum.
MI5 güvenliği hakkında ne düşünüyorsun?
Bence oldukça iyi bir fikir olurdu.
Emelia Ricoletti, tıpkı söylediği gibi çözülmemiş.
Beş dakika çenenizi kapatamaz mısınız! Geri dönmeliyim.
Siz gelip zırvalamadan önce neredeyse başarıyordum!
"Zırvalamak" mı? Pardon, seansını böldük galiba.
- Sherlock, beni dinle. - Hayır, dinleyince yüz buluyorsun.
- Sana kızgın değilim. - Çok rahatladım.
Çok endişelenmiştim. Hayır, bekle biraz...
...pek de endişelenmemiştim.
Daha önce yanında olmuştum.
Yine yanında olurum.
Her zaman yanında olacağım.
- Bu benim hatamdı. - Seninle alakası yok.
- Hapishane hücresinde bir hafta, anlamalıydım. - Neyi anlamalıydın?
Hücre cezasının, senin için baş düşmanınla aynı yere kapatılmak olduğunu.
Tanrı aşkına!
Morfin mi kokain mi?
- Ne dedin sen? - Hiçbir şey demedim.
Hayır, dedin, şöyle dedin: 'Bugün hangisi? Morfin mi kokain mi?'
'Holmes?'
Bugün hangisi? Morfin mi kokain mi? Cevap ver, lanet olası.
- Moriarty buradaydı. - Moriarty öldü.
- Bir jete binmiştim. - Neye binmiştin?
Sen de vardın, Mycroft da.
Bu odadan çıkmadın, Holmes.
Hareket bile etmedin.
Şimdi söyle, morfin mi kokain mi?
Kokain. %7'lik bir solüsyon.
- Denemek ister misin? - Hayır.
Fakat elindeki her zerreyi bulup...
...camdan aşağı dökmek çok hoşuma giderdi.
Seni durdurmaya meyilli olurdum.
O halde epeyce zor kullanarak...
...kimin asker, kimin bir uyuşturucu bağımlısı olduğunu hatırlatırdım sana.
Sen asker değil, doktorsun.
Ben bir ordu doktoruyum...
...yani vücudundaki her kemiği kırarken adlarını tek tek sayabilirim.
Sevgili Watson, duygularının muhakemeni gölgelemesine izin veriyorsun.
Bir vakada asla. Bir vakada asla kullanmayacağına söz vermiştin.
Hayır, bunu bir hikâyende söyledim.
Dinle, senin için seve seve aptalı oynarım.
Yanında yarım akıllı biri gibi gezer...
...seni daha zeki gösteririm, eğer istediğin buysa.
Fakat Tanrı aşkına, kapasitenden daha azıyla yetinme!
- Neden? - Çünkü insanların buna ihtiyacı var.
Hangi insanlar, neden? Aptal hikâyelerin yüzünden mi?
Evet, "aptal hikâyelerim" yüzünden.
Bay Holmes!
Bay Holmes, telgrafınız var.
- Ne olmuş? Sorun ne? - Mary. - Mary mi? Ne olmuş ona?
- Muhtemelen tehlikede. - Tehlikede mi?
Vakit kaybetmemeliyiz.
Kokainin etkisinde misin? Mary nasıl bir tehlikede olabilir ki!
- Arkadaşlarını ziyaret ediyordur kesin. - Hadi!
Ne oluyor?
Gidebilecek misin?
Mary için, elbette. Bundan kuşkun olmasın, Watson.
Hiçbir zaman olmasın.
- Holmes? - İyiyim, iyiyim!
O değil.
- Bunu tak. - Neden? - Sherlock Holmes'sun sen. Tak şu şapkayı.
Taksi! Taksi!
Söyle, nerede o?
Bana söylemelisin, neler oluyor?
Ah, Sevgili Watson...
Soru sormasan zaman nasıl geçer ki zaten?
Sherlock, seni kendini beğenmiş hergele, eşimin nerede olduğunu...
...söylemezsen yapıştıracağım şimdi bir tane!
Holmes, nerede o?
Kutsal olmayan bir kilisede.
Çözümü bulduğunu düşünüyor ve sırf bu sebepten dolayı...
...kendini hatırı sayılır bir tehlikenin içine soktu.
Ne muhteşem bir eş seçimi.
- Neler oluyor? - Onları buldum.
- Nedir bu, Mary? - Burası her şeyin merkezi, John.
Komplonun merkezi.
Tanrı aşkına, nasıl bir yer burası?
Senin ne işin burada?
İncelemelerde bulunuyordum.
Bay Holmes rica etti.
- Holmes, bunu nasıl yaparsın? - Hayır, o değil. Zeki olanı.
Bu işi tek başınıza halledemeyeceğiniz aşikârdı.
Bence, Bayan Ricoletti arkadaşlarından yardım alıyordu.
- Bravo, Mary. "Zeki olan" ha? - Ben...
...seni kaybettiğimi sanmıştım.
Belki de birbirimizi biraz...
- ...ihmal ediyorduk. - Evden taşınan sendin.
Mary ile konuşuyordum.
Mycroft için mi çalışıyorsun?
Çılgın kardeşine göz kulak olmayı seviyor.
Ve elinin altında bir casus vardı. Eşinin bir hemşire için fazla...
- ...becerikli olduğunu hiç mi fark etmedin? - Elbette fark etmedi, zira...
...bir hemşirenin neler yapabileceğini çok iyi biliyor.
- Sen ne zaman fark ettin. - Korkarım ki şu an.
Kafası yavaş çalışan küçük kardeş olmak zor olmalı.
Hızlanmam gerek. Bu kadar sohbet yeter, konsantre olalım.
Pekâlâ. Bunların anlamı ne?
- Neyi başarmak istiyorlar? - Neden gidip öğrenmiyoruz?
Pardon! Çan gördüğümde dayanamıyorum.
- Teatralliğe de öyle. - Hiç şaşırmadım!
Gerçi, bu konudaki hevesimi paylaşıyor gibisiniz.
Harika. Muhteşem bir tiyatro.
Gösteriyi alkışlıyorum.
Emelia Ricoletti kendini vurdu...
...ve görünüşe göre mezarından kalkıp geldi ve kocasını öldürdü.
Peki... Bu nasıl oldu?
Olayları sırayla ele alalım.
Bayan Ricoletti, etkili bir şekilde herkesin dikkatini çeker.
Sen!
Sen?
Veya ben?
Tabancalarından birini ağzına yerleştirir...
...diğerini yere bakacak şekilde ateşler.
Bir suç ortağı perdelere kan püskürtür...
...ve bu şekilde, açık intiharına...
...aşağıdaki korkmuş kalabalık tanıklık etmiş olur.
Bayan Ricoletti'ye oldukça benzeyen yedek bir ceset...
...onun yerini alır ve küçük bir intiharla çok fazla ilgilenmeyen...
...Emniyet Teşkilatı'ndaki morga götürülür.
Bu sırada, gerçek Bayan Ricoletti kaçar.
Şimdi sıra en zekice kısımda.
Bayan Ricoletti, kendisini tanıyan bir taksi şoförünü...
...en sevdiği afyon kahvehanesinde kocasının önünü kesmeye ikna ediyor.
Mükemmel tiyatro için mükemmel bir sahne.
Kimsin sen, ne istiyorsun?
Emelia?
Yardım edin!
Mükemmel bir pozitif teşhis.
Merhum Bayan Ricoletti mezardan kalkıp gelmiş...
...ve birazcık iyi bir makyajla...
...elinizde intikama susamış bir hayaletin gazabı oluyor.
Geriye yapılacak tek şey kalmıştı.
Hızlıca yap. Ağlamak yok.
Geriye, gerçek Bayan Ricoletti'yi morgdaki cesetle değiştirmek kalmıştı.
Bu sefer, birileri teşhis ederse...
...ceset kesinlikle onun olacaktı.
Peki, bunu neden yaptı?
Neden bir şeyi kanıtlamak için öldü?
Her büyük gayenin şehitleri olur.
Eğer savaşta intihar görevleri vardır ve şüpheniz olmasın, bu bir savaş.
İnsan ırkının bir yarısı, diğeriyle savaş halinde.
Gözümüzün önünde, evimizi çekip çeviren...
...çocuklarımızı büyüten, görünmez ordu.
Görmezden gelinen, küçük görülen, umursanmayan.
Oy vermesine bile izin vermeyen.
Ama yine de, gayelerin en iyisi için ayağa kalkmaya hazır bir ordu bu.
İnsanlık kadar eski bir adaletsizliği düzeltme gayesi.
Yani Watson, Mycroft haklıydı.
Bu kaybetmemiz gereken bir savaş.
O ölüyordu.
- Kim? - Emelia Ricoletti.
Bariz verem belirtileri vardı.
Çok fazla yaşayacağından şüpheliyim.
Ölümüne anlam katmaya karar verdi.
Amerika'daki gizli cemiyetler hakkında bilgisi vardı.
Ve Sör Eustache Carmichael'i geçmiş günahlarıyla...
...fazlasıyla aleni bir şekilde yüzleştirmek için...
...onların korku ve yıldırma yöntemlerinden ilham aldı.
Adam, kadını Amerika'dan tanıyordu.
Ona her şeyi vadetmişti.
Evlilik, mevki.
Onu istediği gibi kullanıp bir kenara attı.
Onu yalnız ve beş parasız bıraktı.
Hooper!
Holmes.
Bu arada Holmes, beni kandıramamıştı.
Neden benden hiç bahsetmiyorsunuz, efendim?
Emelia, Ricoletti'yle mutluluğu bulduğunu sanmıştı...
...fakat o da bir zorbaydı.
Emelia Ricoletti bizim arkadaşımızdı.
O alçağın ona nasıl davrandığını tahmin edemezsiniz.
Fakat Holmes, Gelin'i gördük.
Evet Watson, gördük.
Camın kırılma sesi?
Pencere değil...
...sadece eski bir tiyatro numarası.
- Bu gerçek olamaz Holmes, olamaz! - Hayır, olamaz.
Buna Pepper'ın Hayaleti deniyor.
Yaşayan birinin cama yansıtılması.
Tek hataları, ortadan kaldırırken camı kırmalarıydı.
Etrafına bak. Bu oda gelinlerle dolu.
Bir kere dirildi mi, yerine herkes geçebilirdi.
İntikamcı hayalet.
Kötü niyetli her erkeğin yüreğine korku salacak bir efsane.
Hesap günleri gelip geçmiş, cezasız kalmış zorbalara musallat olan bir hayalet.
Bir öç tanrıçası cemiyeti doğdu.
Benim... Bizim yalan söylediğimiz, aldattığımız kadınlar.
Görmezden geldiğimiz, hor gördüğümüz kadınlar.
Filizlendikten sonra bir fikri asla öldüremezsiniz.
Bu, azimli birinin eseri.
Sör Eustace'in ruhsal zulmünü ilk elden yaşamış birinin.
Uzun yıllar önce...
...kocasının yanlış yaptığı kadın, Emelia Ricoletti dahil...
...yakın arkadaşları haricinde herkesten sakladığı karanlık sırrı.
Hayaleti dışarıda bırakırsak, geriye tek şüpheli kalıyor.
Değil mi, Lady Carmichael?
Ancak küçük bir detay mantıklı gelmiyor.
İşlemek istediğiniz bir cinayeti önlemem için bana neden başvurdunuz?
Mantıklı gelmiyor, mantıklı gelmiyor.
Tabii mantıklı gelmez, gerçek değil çünkü.
Ah, Sherlock.
Ce-eee.
Hayır.
Hayır, sen olamazsın. Sen olamazsın.
Hadi ama, ciddi ol biraz.
Kostümler? Çanlar?
Bir suç dehası olarak konuşuyorum...
...bizde çanlar, özel kostümler olmaz.
Ne oluyor burada?
Yeterince saçma olmadı mı bu?
Yeterince gotik? Senin için bile, yeterince çılgın hale gelmedi mi?
Mantıklı gelmiyor Sherlock, çünkü gerçek değil.
- Hiçbiri değil. - Neden bahsediyor?
Hepsi kafanın içinde.
Sherlock?
Holmes!
Rüya görüyorsun.
Rüya mı görüyor?
İşte uyandı. Bir an seni kaybettik sandık.
"Kontrollü kullanım" dediğin şey bu mu?
Bayan Emelia Ricoletti'nin nerede gömüldüğünü öğrenmem gerek.
- 120 yıl önce mi? - Evet.
Bunu bulmak haftalar sürer, tabii bu kayıtlar hala varsa.
- Benim kaynaklarımla bile. - Buldum.
Anlamıyorum, ne alakası var?
Haklı olduğumu bilmem gerekiyor, o zaman emin olacağım.
- Moriarty'nin nasıl yaptığı konusunda mı? - Evet.
Fakat bunların hiçbiri olmadı, hepsi kafanın içindeydi.
Hayal olan benim soruşturmamdı, suç tam olarak anlattığım gibi işlendi.
Mezar taşını birkaç arkadaşı dikmiş.
- Burada ne bulacağını sanıyorsun, bilemiyorum. - Denemem gerek!
Bayan Ricoletti buraya gömülmüştü, peki diğerine ne oldu?
Sözde intihardan sonra onunkiyle değiştirdikleri ceset?
- Onu başka bir yere alacaklardı elbette. - Peki nereye?
Buraya olmadığı kesin.
Fakat... Tam olarak böyle yapmış olmalılar.
Komplocular içeriden yardım alıyordu.
Bir ceset buldular, tıpkı Molly Hooper'ın benim için bir ceset bulduğu gibi...
Neyse, oralara tekrar girmeyelim.
Bunu gerçekten yapmayacaksın değil mi?
Buraya bu yüzden geldik. Öğrenmem gerek.
- Tıpkı bir bağımlı gibi konuştun. - Bu benim için önemli!
- Hayır, bağımlılığını beslemek bu. - John... - Moriarty geri döndü.
Bir vakamız var, gerçek dünyada bir sorunumuz var.
Ona döneceğiz, sırada o var. Sadece bunu yapmama izin ver.
Hayır, herkes her zaman her istediğini yapmana izin veriyor.
- O yüzden bu hale geldin! - John, lütfen...
Bu sefer yokum ben, Sherlock. Artık yokum!
İşe girişmeye hazır olduğunda, beni ara.
- Mary'yi eve götüreceğim. - Ne yapacaksın?
- Mary beni eve götürecek. - Aferin.
- Haklı, biliyorsun. - Ne olmuş haklıysa?
O hep haklı, sıkıcı bu!
Yardım edecek misin?
Kadını bul.
Vay canına.
Tabut boş.
Altına gömmüş olmalılar.
Tabutun altına gömmüş olmalılar.
Kötü şans, Sherlock.
Belki de cesetten başka bir şekilde kurtulmuşlardır.
- Hayır... - Yüksek ihtimalle.
Her şekilde, çok uzun zaman önceydi.
Şu anda daha acil sorunlarımız var, küçük kardeşim.
Moriarty? Dirilmiş olması?
Beni unutma.
Beni unutma!
Bu mu? Ah, anlıyorum.
Hala uyanmadım, değil mi?
Çok derindesin, Sherlock. Fazla derindesin.
Tebrikler, kendi Zihin Sarayına...
...gömülen ilk insan olarak tarihe geçeceksin.
Sence de ortam biraz fazla melodram kokmuyor mu?
İkimiz için mi? Kesinlikle hayır.
- Nesin sen? - Ne olduğumu biliyorsun.
Moriarty. Suçun Napolyon'u.
- Moriarty öldü! - Kafanın içinde değil.
Ben orada asla ölmeyeceğim.
Bir seferinde beynine hard disk demiştim. İçindeki virüse merhaba de.
İkimiz böyle sona ereceğiz.
Her zaman burada, her zaman birlikte.
Muazzam bir beynin var, Moriarty.
Takdir ediyorum.
Hatta benimkine eşdeğer olabileceğini kabul edebilirim.
Dokunaklı oldu.
Onur duydum.
Fakat uçurumun kenarında silahsız dövüş söz konusu olduğunda...
...suya düşen sen olursun, kıçı yere yakın herif.
Çok güçlü ve büyüksün, öyle mi Sherlock? Benimleyken değil.
Ben senin zayıflığınım!
Seni dibe çeken şeyim!
Ne zaman tökezlesen, ne zaman başarısız olsan...
...ne zaman zayıf hissetsen...
...ben, oradayım!
Hayır, karşı koyma.
Geriye yaslan ve kaybet!
Birlikte gidelim mi?
Birlikte olması gerek, değil mi?
Sonunda her zaman birlikte!
Profesör, zahmet olmazsa arkadaşımdan uzaklaşır mısınız?
Kanaatimce, ilginizi sinir bozucu buluyor kendisi.
Adil değil bu, iki kişisiniz!
Her zaman iki kişiyiz. The Strand'i okumuyor musun?
Dizlerinin üzerine, profesör.
Ellerin başının arkasına.
Teşekkürler, John.
Ne zamandan beri bana John diyorsun?
- Bilsen şaşırırsın. - Hayır, şaşırmam.
Uyanma zamanı, Sherlock.
Ben bir hikâye yazarıyım, bir hikâyenin içindeyken bunun farkında olurum.
Elbette. Elbette olursun, John.
Peki, nasıl biri o?
Öteki yerdeki öteki ben?
- Göründüğünden daha zeki. - Epey epey zeki o halde.
Epey epey zeki.
Gidin bir oda tutun bari ya.
- Küstah. - Çirkin.
İzin verir misin?
Elbette.
- Sıra bendeydi. - Kesinlikle.
Peki, nasıl uyanmayı planlıyorsun?
Böyle olmalı sanırım.
Emin misin?
Aramızda kalsın, John; her zaman düşüşlerden kurtulurum.
Fakat nasıl?
Çok basit, Sevgili Watson.
- Özledin mi beni? - Sherlock, iyi misin?
Elbette iyiyim, neden olmayayım?
Muhtemelen aşırı doz aldın. Hastanede olmalısın.
Zaman yok.
Baker Sokağı'na gitmeliyim, hemen. Moriarty geri döndü.
Eğer seni bundan kurtaracaksa, umarım geri dönmüştür.
Artık bunlara ihtiyacım yok, elimde gerçeği var.
- Yapmam gereken işler var. - Sherlock...
...söz ver bana.
Hala ne yapıyorsun sen burada?
Normal bir ağabey gibi bana af falan çıkarttırıyor olman gerekmiyor mu?
Dr. Watson...
Ona göz kulak olun.
Lütfen.
KIZILSAKAL
Sherlock, bekle, açıkla. Moriarty hayatta mı?
Hayatta olduğunu söylemedim. Geri döndü dedim.
O öldü yani.
Elbette öldü; kendi beynini dağıttı. Kimse bundan kurtulamaz.
Bunu kanıtlamak için az önce aşırı doz aldım.
Moriarty öldü, buna şüphe yok.
Daha önemlisi, şimdi ne yapacağını tam olarak biliyorum.
Uçan makineler, telefon tertibatları?
Ne tür bir çılgın fantezi bu?
Gelecekteki dünyanın nasıl olabileceğine...
...ve ona nasıl ayak uyduracağımıza dair bir tahmindi.
Bir mantıkçı, bir damla sudan...
...Atlantik Okyanusu veya Niagara Şelalesi ihtimalini çıkarabilmeli.
Veya bir Reichenbach'ı?
- Vakayı yazıya döktün mü? - Evet.
- Nadir başarısızlıklarımdan biri olacak şekilde düzelttin elbette? - Elbette.
"Görünmez Ordunun Maceraları"
"Öfkeliler Cemiyeti"?
"Canavarlar Alayı"?
Ben "Korkunç Gelin" şeklinde düşünmüştüm.
- Biraz dehşet verici. - Satacaktır. - İçinde düzgün cinayetler de var.
Uzman sensin.
Senin hikâyene gelirsek...
...sadece %7'lik bir solüsyon olduğundan emin misin?
Bence dozu biraz arttırdın.
Belki de biraz hayalperest davrandım.
Ama bir gün belki de böyle şeyler gerçek olabilir.
Her durumda, böyle bir dünyada evimde hissedeceğimden eminim.
- Ben öyle hissedeceğimi sanmıyorum. - Katılmıyorum.
Yine de, her daim zamanının ötesinde biri olduğumu biliyordum.
2017'de görüşmek üzere. @soulianis_ | @ozziewashere